کتاب :باقرشهر شهر تاب آور برنامه ریزی راهبردی ارتقاء تاب آوری شهری
فهرست مطالب
عنوان صفحه
مقدمه 1
پیشگفتار 5
فصل اول
معرفی اجمالی باقرشهر
1-1. موقعیت باقرشهر 13
1-2. تاریخچه باقرشهر 14
1-3. زمینشناسی و ناهمواری 19
1-4. آبوهوا 21
1-5. اقتصاد و اشتغال 23
فصل دوم
مبانی نظری تابآوری
2-1. مفهوم تابآوری 31
2-2. رویکردهای مفهومی تابآوری در حوزه سوانح طبیعی 35
2-2-1. تابآوری بهعنوان پایداری 35
2-2-2. تابآوری بهعنوان بازیابی 36
2-2-3. تابآوری بهعنوان دگرگونی 36
2-3. ابعاد و عناصر تابآوری شهری 37
2-3-1. تابآوری اجتماعی 37
2-3-2. تابآوری اقتصادی 39
2-3-3. تابآوری مدیرتی نهادی 41
2-3-4. تابآوری محیطی کالبدی 42
2-4. اصول تابآوری 43
فصل سوم
مؤلفههای فضایی-کالبدی تاثیرگذار بر تابآوری باقرشهر
3-1. کاربریهای مختلف زمین 47
3-1-1. کاربریهای نظامی، اداری و انتظامی 50
3-1-2. کاربریهای بهداشتی درمانی 50
3-2. کیفیت بناها 53
3-3. نظام تراکمها 54
3-3-1. تراکم جمعیتی 54
3-3-2. تراکم ساختمانی 56
3-4. فرسودگی بافت 60
3-5. تاسیسات و تجهیزات شهری 63
3-6. میزان فضاهای باز 63
3-7. شبکههای دسترسی و معابر 63
3-8. دفع و هدایت فاضلابها و هرزآبها 64
3-9. سازمان فضایی مراکز کار و فعالیت 65
3-10. وضعیت سواد 67
فصل چهارم
آسیبشناسی باقرشهر بر اساس مؤلفههای تهدیدزای پیرامون
4-1. شرایط منطقه و گسلها 69
4-2. شرکت پالایش نفت تهران و صنایع و فعالیتهای وابسته به آن 73
4-2-1. خط لوله انتقال نفت 73
4-2-2. تاسیسات فنی بخشهای مختلف پالایشگاه و صنایع مرتبط 74
4-2-3. خط لوله انتقال سوخت 74
4-2-4. مخازن ذخیره سوخت 74
4-2-5. تانکرها و نفتکشها 76
4-2-6. شرکت پالایش نفت تهران 76
4-3. خطوط شبکه برق فشار قوی منطقه 78
4-4. نیروگاه گازی ری 80
4-5. خط لوله گاز فشار 100 منطقه 80
4-6. خدماترسانی بیمارستانهای منطقه و راههای دسترسی به آنها 83
4-7. پتانسیل خطر سیلگیری، آبگرفتگی و روانگرایی در اثر زمینلرزه 86
4-8. مراکز حیاتی حساس و مهم شهر و پیرامون 86
فصل پنجم
ارزیابی خطرپذیری باقرشهر بر اساس اطلاعات پیمایش
5-1. تحلیل وضعیت تابآوری اجتماعی باقرشهر 96
5-1-1. حس تعلق به مکان 86
5-1-2. احساس هویت 99
5-1-3. مشارکت عمومی 102
5-1-4. احساس امنیت اجتماعی 105
5-1-5. مهاجرت 107
5-1-6. ایدئولوژی و جهانبینی 108
5-1-7. روابط و صمیمیت خانواده 112
5-1-8. روابط همسایگی 114
5-1-9. آگاهی ساکنان از زلزلهخیز بودن منطقه 118
5-1-10. برگزاری دورههای آمادگی در برابر زمینلرزه 120
5-1-11. دانش زلزلهشناسی و شناخت تبعات زلزله 123
5-1-12. میزان دانش کمکهای اولیه 124
5-1-13. میزان آشنایی با وظایف سازمانهای امداد و نجات 128
5-1-14. جمعبندی وضعیت تابآوری اجتماعی باقرشهر 130
5-2. تحلیل وضعیت تابآوری اقتصادی باقرشهر 132
5-2-1. مالکیت 132
5-2-2. اشتغال 134
5-2-3. درآمد خانوار 137
5-2-4. افزایش درآمد ماهانه نسبت به ماه قبل 139
5-2-5. افزایش درآمد سالانه نسبت به سال قبل 141
5-2-6. پسانداز مالی برای مواقع بحران 143
5-2-7. نوع سازه و کیفیت ساختمان محل کار 145
5-2-8. استفاده از وامهای مسکن 148
5-2-9. جمعبندی وضعیت تابآوری اقتصادی باقرشهر 148
5-3. تحلیل وضعیت تابآوری نهادی باقرشهر 150
5-3-1. منابع و امکانات سازمانهای امدادرسان 150
5-3-2. هماهنگی میان ادارات و سازمانهای مسئول 150
5-3-3. عملکرد سازمانهای شهری برای جلوگیری از تخلفات ساختمانی 151
5-3-4. عملکرد خدماتی سازمانهای شهری 153
5-3-5. میزان رعایت قانون ساختوساز در میان ساکنان شهر 155
5-3-6. آمادگی فنی و ابزاری شورای شهر و شهرداری در زمان وقوع بحران 157
5-3-7. آموزشهای غیرحضوری برای آمادگی در زمان بحران 157
5-3-8. آشنایی با طرحهای اسکان اضطراری و شرایط آن 158
5-3-9. جمعبندی وضعیت تابآوری نهادی باقرشهر 159
5-4. تحلیل وضعیت باقرشهر به لحاظ تابآوری محیطی کالبدی 161
5-4-1. فرسودگی بافت 161
5-4-2. عمق فضا 161
5-4-3. دسترسیها و شبکهراهها 162
5-4-4. پیامدهای نامطلوب صنایع نفتی در زمان زمینلرزه برای باقرشهر 165
5-4-5. ارزیابی تاثیر همجواری با تهران در زمان وقوع بحران 167
5-4-6. دسترسی به بیمارستانها و مراکز امدادی 167
5-4-7. میزان فضاهای باز اطراف محل سکونت 168
5-4-8. وضعیت دسترسی ساکنان به محور ارتباطی اصلی شهر با تهران 171
5-4-9. فعالیتهای کارگاهی و صنعتی در محله 173
5-4-10. دسترسی به حملونقل عمومی 175
5-4-11. رضایت از کیفیت شبکه مخابراتی (تلفن) 177
5-4-12. رضایت از شبکه آبرسانی در زمان بحران 179
5-4-13. رضایت از شبکه برق در زمان بحران 181
5-4-14. رضایت از شبکه انتقال گاز در زمان بحران 183
5-4-15. رضایت از اینترنت 185
5-4-16. ثابتسازی وسایل منزل برای زمان بحران 187
5-4-17. جمعبندی وضعیت تابآوری محیطی کالبدی باقرشهر 189
5-5. جمعبندی وضعیت کلی تابآوری باقرشهر در برابر زمینلرزه 191
فصل ششم
اصول دهگانة تابآورسازی شهرها و راهکارهای پیشنهادی مربوط
6-1. اصل اول : چهارچوب سازمانی و اداری 195
6-1-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 196
6-2. اصل دوم : تامین مالی و منابع 198
6-2-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 199
6-3. اصل سوم : شناسایی و ارزیابی مخاطرات چندگانه 201
6-3-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 201
6-4. اصل چهارم : حفاظت از زیرساختهای ارتقاء تابآوری 203
6-4-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 205
6-5. اصل پنجم : محافظت از امکانات و خدمات ضروری 206
6-5-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 207
6-6. اصل ششم : تدوین مقررات و استفاده از برنامهریزی 205
6-6-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 208
6-7. اصل هفتم : آموزش و آگاهی عمومی 210
6-7-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 211
6-8. اصل هشتم : حفاظت از محیطزیست و تقویت زیستبوم 212
6-8-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 213
6-9. اصل نهم : تاسیس و آمادگی مؤثر سیستمهای هشدار و واکنش سریع 215
6-9-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 215
6-10. اصل دهم : احیاء و بازسازی جوامع 217
6-10-1. راهبردها و راهکارهای پیشنهادی 218
6-2.چگونگی بهکاربستن اصول دهگانه برای تابآورسازی باقرشهر 220
6-2-1.مرحله اول: سازماندهی و آمادگی برای پذیرش و بهکاربستن
اصول دهگانه 220
6-2-2. مرحله دوم : تشخیص و ارزیابی خطراتی که باقرشهر را تهدید میکنند 221
6-2-3. مرحله سوم : اجرای یک برنامه عملیاتی برای ایجاد شهری
ایمن و تابآور 222
6-2-4. مرحله چهارم : اجرای برنامه 223
6-2-5. مرحله پنجم : پایش و پیگیری 224
6-3. راهکارهای تامین مالی برنامه کاهش خطرپذیری بلاها 225
فصل هفتم
برنامهریزی راهبردی باقرشهر در برابر زمینلرزه
7-1. مزایای برنامهریزی راهبردی برای تابآوری 230
7-2. اصول برنامهریزی 231
7-3. توانسنجی تابآوری باقرشهر از دیدگاه شهروندان، مسئولان و نخبگان 232
7-4. برنامه راهبردی 232
7-4-1. تعیین الزامات و اصول برنامهریزی تابآوری 232
7-4-2. سناریونگاری(سناریوهای ارتقاء تابآوری باقرشهر) 235
7-4-3. سناریونگاری بر اساس تحلیل ماتریس SWOT 236
7-4-4. تجزیهوتحلیل نتایج حاصل از موقعیت سناریوهای مختلف 246
7-5. چشمانداز تابآوری باقرشهر در سال 1406 249
7-6. تعیین اهداف کلان 249
7-7. تعیین عرصههای راهبردی برنامهریزی 250
7-8. تدوین برنامه راهبردی تابآوری 251
7-9. امکانپذیری تحقق برنامه راهبردی 257
7-10. تعیین اقدامات اجرایی به تفکیک طرحهای موضعی و موضوعی 258
7-11. تفکیک برنامههای اجرایی در سه فاز تابآوری 270
7-12. برنامه اجرایی ارتقاء تابآوری شهری باقرشهر 280
فهرست منابع 305
مقدمه
زندگی انسان همواره با مخاطرات طبیعی و انسانی آمیخته بوده و سکونتگاههای انسانی بنا به موقعیت خود با شدت و ضعف متفاوت در معرض بلاهای مختلفی چون زمینلرزه، سیل، صاعقه، یخبندان، رانش زمین، توفان، خشکسالی و مانند آنها قرار داشتهاند. بسیاری از پرمخاطرهترین محیطها، مستعدترین جاها برای سکونت و زندگی انسانها هستند و از این رو بسیاری از شهرها و روستاها در محلهایی شکل گرفته و گسترش یافتهاند که احتمال وقوع مخاطرات طبیعی وآسیبپذیری از آنها بالاست. در دو دهة گذشته، نزدیک به سه میلیون نفر به دلیل حوادث طبیعی، زندگی خود را از دست داده و 800 میلیون نفر نیز به نوعی متحمل زیان مالی و یا آسیب جسمی شدهاند(Yong, 2004). انسانها از گذشتههای دور در اندیشة دفع این بلاها، تحمّل و ایستادگی در برابر آنها و کاهش آسیب بودهاند. انسان را گریزی از رویارویی با مخاطرات نیست. میزان آسیبهای مالی و جانی از این مخاطرات بستگی به میزان شناخت و آمادگی جوامع در مقابل آنها دارد. «تاب آوری شهری[1]» موضوعی است که بهتازگی در این باب مطرح شده و عرصهای فراتر از آمادگی و ایمنسازی سکونتگاههای انسانی در برابر مخاطرات بالقوه رویاروی را دربرمیگیرد. بهطور كلی دو نوع استراتژی برای مواجهه با سوانح طبيعی وجود دارد كه شامل استراتژیهای پيشبينی و استراتژیهای تابآوری است؛ اولی برای روبهرو شدن با مشکلات و معضلات شناخته شده بهكار میرود و دومی برای مقابله با مشکلات ناشناخته (Mandin, 2007 :236). تابآوری رویکردی است که ابعاد متفاوتی از دفع مخاطرات و کاهش شدت آنها، مقاومت در برابر مخاطرات، کاهش آسیبپذیری و بازگشتپذیری سریع و کمهزینه را در شمول قرار میدهد. از تابآوری به عنوان «توانایی و قابلیت یک سیستم یا مجموعه برای جلوگیری از عواقب یک یا چندین بحران، جذب تنش ها و تهدیدات آن و کاهش خسارت و همچنین توانایی برگشت به وضعیت پیشین و یا وضعیت مطلوبتر» تعبیر شده است. با توجه به این هدف، امروزه برنامهریزان شهری، گنجاندن برنامههای ارتقاء تابآوری در طرحهای توسعه را ضروری میدانند(Pelling & Wisner, 2012 :47).
مکانگزینی بسیاری از شهرهای کشور ما وحتی شهرهایی که در چند دهة اخیر شکل گرفتهاند، بهگونهای است که آنها را در معرض تهدید بسیاری از مخاطرات طبیعی و انسانی قرار داده بی اینکه در این خصوص تمهیداتی اندیشیده شده باشد. باقرشهر، شهر کوچکی که از موجودیت آن تنها اندکی بیش از نیم قرن میگذرد از جملة این شهرهاست. این شهر، گذشته از موقعیت جغرافیایی خود در مجاورت دو گسل لرزهزا، در میان انبوهی از صنایع خطرآفرین چون شرکت پالایشگاه نفت و شرکتهای وابسته به آن محصور شده است و از اینرو بحران های انسانی و طبیعی زیادی در کمین این آن میباشند. این اثر در راستای پژوهشی تدوین شده که در سال 1395 برای برنامهریزی ارتقاءتابآوری این شهر انجام گردیده است. امید است که بتواند بهعنوان الگویی از تحقیقات در این زمینه مورد استفاده دانشجویان و علاقهمندان قرار گیرد. شایان ذکر است که کتاب پیشرو تنها به مرحله نخست پژوهش یادشده اختصاص دارد. نگارندگان بر خود لازم میدانند از همکاریهای ارزنده شهرداری محترم باقرشهر بهویژه شهردار محترم وقت جناب آقای استادفرج، معاون محترم مالی شهرداری جناب آقای حمیدی و مسئول محترم ستاد مدیریت بحران جناب آقای سیفی در این خصوص تشکر نمایند. همینطور از آقایان اصغر شکیبایی، حسین جوانبخت و صادق حاجینژاد که کار گردآوری دادهها و عملیات G.I.Sرا برعهده داشتند، سپاسگزاری میگردد.
طاهر پریزادی- حبیباله فصیحی
بهار 1396
پیشگفتار
اصطلاح تابآوری دارای سابقه بسیار طولانی است و کاربرد آن حداقل به یک قرن پیش از میلاد برمیگردد (Alexander, 2013: 2708). این واژه ریشه در سنتهای انتظامی علوم مختلف ازجمله مهندسی، اکولوژیکی و علوم اجتماعی دارد (Pizzo, 2015: 135). امروزه مفهوم تابآوری وارد حوزه برنامهریزی با جهتگیریهای مختلف اجتماعی، اقتصادی، کالبدی، مدیریتی و... شده است، اگرچه بیشتر توجه آن هنوز هم در مورد مسائل زیستمحیطی متمرکز است و بخش وسیعی از عرصههای آن به مدیریت کاهش خطرات محیطزیستی مانند زمینلرزه، سیل، توفان، و گرمشدن کره زمین اختصاصیافته است (Ibid: 134). تابآوری در مدیریت مخاطرات طبیعی مقولهای بسیار گسترده و چندبعدی است که از یک سو میتواند بهعنوان چهارچوب هماهنگکننده کلیه مراحل مدیریت سوانح قبل، حین و بعد از سانحه مورد استفاده قرار گیرد (پیرعطا و همکاران، 1392: 5). کارل فولک و همکاران (2002)، تابآوري را به سه خصوصيت متفاوت تقسيمبندي کردند: ۱) بزرگي شوکي که سيستم ميتواند تحمل کند و در وضعيت معين باقي بماند ۲) درجهاي که سيستم قادر به خودسازماندهی است و ۳) درجهاي که سيستم ميتواند ظرفيت سازگاري و يادگيري را ايجاد کند(Folke, et al, 2002:438). تبیین تابآوری در برابر تهدیدات، در واقع شناخت نحوة تأثیرگذاری ظرفیتهای اجتماعی، اقتصادی، نهادی، سیاسی و اجرایی جوامع شهری در افزایش تابآوری و شناسایی ابعاد مختلف تابآوری در شهرها است. نوع نگرش به مقوله تابآوری و تحلیل آن، از یک طرف در چگونگی شناخت تابآوری وضع موجود و علل آن نقش کلیدی دارد و از طرف دیگر سیاستها و اقدامات تقلیل خطر و نحوة رویارویی با آن را تحت تأثیر اساسی قرار میدهد. از اینروست که تبیین رابطه تابآوری در برابر تهدیدات و کاهش اثرات آن، با توجه به نتایجی که در بر خواهد داشت و تأکیدی که این تحلیل بر ابعاد تابآوری دارد، از اهمیت بالایی برخوردار است (فرزاد بهتاش و همکاران، 1392: 34).
زمین لرزه پدیدهای طبیعی است که میتواند آسیبهای اجتماعی، اقتصادی، کالبدی را در پیداشته باشد. آمادگی برای برخورد با این پدیدة طبیعی جنبههای گوناگونی دارد. اما تاکنون تنها به یکی از جنبههای آن توجه شده و آن مقاوم سازی سازههاست. امروزه مشخص شده است که پیشرفتهای اساسی در فناوری ساختمانسازی و مهندسی سازه هر چند که تأثیر بسیار زیادی بر کاهش آسیبپذیری در برابر زمینلرزه داشته، اما به تنهایی نمیتواند تمامی جنبههای آسیبپذیری در برابر آن را کاهش دهد. آسیبپذیری در مقیاس شهرها به مراتب بیش از آسیبپذیری مجموع ساختمانها یا عناصر زیر ساختی شهر به صورت منفرد را شامل میگردد. کاهش آسیبپذیری ناشی از زمینلرزه در محیطهای شهری هنگامی تحقق مییابد که ایمنی شهر در برابر خطرات زمینلرزه به عنوان یک هدف در تمامی سطوح برنامهریزی کالبدی (از معماری تا آمایش سرزمین) مد نظر قرار گیرد. در اینجا با استفاده از تمهیدات برنامهریزی میتوانیم شهرها را به گونهای طراحی و برنامهریزی کنیم که به هنگام وقوع زمینلرزه کمترین آسیب به آنها وارد شود. این موضوع در ایران با توجه به قرارگیری کشور بر روی کمربند لرزهای آلپ- هیمالیا، که آن را بهصورت بالقوه در معرض زمینلرزه و آسیب های ناشی از آن قرار داده است، از اهمیت خاصی برخوردار است.
بر اساس گزارش سازمان ملل، در سال 2003 میلادی، کشور ایران در بین کشورهای جهان، رتبه نخست را در تعداد زمین لرزههای با شدت بالای 5.5 ریشتر و یکی از بالاترین رتبهها را در زمینه آسیبپذیری از زمینلرزه و تعداد افراد کشته شده در اثر این سانحه، داشته است. بر اساس همین گزارش، در کشور ایران زمینلرزه وجه غالب را در بین سوانح طبیعی داراست (UNDP, 2004: 12). بررسی آمار زمینلرزههای با بزرگی بیش از 5/6 ریشتر حاکی از آن است که در یکصد سال گذشته، حدود چهل زمینلرزه در ایران رخ داده است. در کشور ما بهطور متوسط هر 5/2 سال یک زمین لرزه شدید یا خیلی شدید رخ می دهد (آرین، 1382: 7). ایران طی قرون گذشته، 130 زمین لرزه با بزرگی 5/7 ریشتر یا بیشتر را تجربه کرده است (Ghafory- Ashtiany, 1999:4). طی پنج دهة گذشته، چندین زمینلرزه در کشور به وقوع پیوسته که تقریبًاً تمامی آنها به بروز فاجعههای هولناک منجر شده است. زمینلرزههای بوئینزهرا (1341)، طبس (1357)، رودبار و منجیل (1369)، بم (1382) و زرند (1383)، بیانگر این واقعیت تلخ میباشند (زنگی آبادی و تبریزی، 1385: 117).
میزان لرزهخیزی یک منطقه متغیری است وابسته به تعداد گسلهایی که در آن منطقه وجود دارد. گسلهای زیادی از جنوب شهر تهران در جهت های مختلف عبور می نماید که تعداد زمین لرزههای اتفاق افتاده در بخش های جنوبی تهران خود عامل گویایی در اهمیت محدوده مورد نظر به لحاظ لرزهخیزی می باشد.
در کنار باقرشهر که موضوع بررسی این نوشتار را تشکیل میدهد، صنایع عظیم پالایش نفت فعالیت میکنند که هر کدام در مواقع زمینلرزه امکان حریق در آنها وجود دارد. برخی از این شرکتها درست در کنار مساکن شهر قرار گرفتهاند. در فاصله چند صدمتری شهر، دهها مخزن فولادی با قابلیت ذخیره میلیونها لیتر انواع سوخت قرار گرفتهاند . یک خط لوله روزانه 250 هزار بشکه نفت را به این صنایع میرساند و روزانه بیش از 1500 تانکر 25 هزارلیتری از این تاسیسات بارگیری کرده و از کنار شهر گذر میکنند. نیروگاه گازی ری خود موجب وجود یک خط لوله فشار قوی انتقال گاز، مخازن ذخیره و شبکه های انتقال برق فشار قوی است در کنار شهر قرار دارند. همچنین در مجاورت شهر بیش از 70 کارگاه بازیافت پلاستیک و انبارهای آنها جلب نظر میکند. شهر در حدفاصل 1 و 3 کیلومتری از دو گسل لرزهزا قرار دارد. در 50 تا 70 کیلومتری شمال شهر مورد مطالعه، سه سد عظیم قرار گرفته و جهت شیب و مسیل های قدیمی از آنها به سمت شهر است.
با توجه به پتانسیلهای خطر بالای منطقه که به برخی اشاره گردید، در این نوشتار اهداف زیر دنبال شده است:
- ارزیابی خطرپذیری شهر باقرشهر از منظر ابعاد چهارگانة تابآوری؛
- شناسایی زمینهها و عوامل مؤثر بر تابآوری باقرشهر ؛
- ارائه برنامة ارتقاء تابآوری باقرشهر برای زمانهای قبل، حین و بعد از بروز بحران؛
پژوهش انجامشده در خصوص باقرشهر که در این کتاب آورده شده بهلحاظ هدف، کاربردی، به لحاظ روش انجام مبتنی بر رویکرد تحلیلی- تجویزی و به لحاظ نوعیت دادهها جزء تحقیقات تلفیقی (کمی و کیفی) است. دادههای مورد استفاده در آن به شیوه اسنادی و میدانی گردآوری شدهاند. بخش اعظم تحقیق بر اساس مطالعات پایهای تشخیص وضع موجود از میان اسناد فرادست و دارای منشاء داده های فضایی- مکانی پایگاههای دادهای استان ، شهرستان و محلی بوده است و بخشی دیگر از تحقیق، پیمایشی و براساس دادههای نمونه آماری صورت گرفته است. برای نمونهگیری، از روش تصادفی طبقهبندی شده، استفاده گردیده و برای تعیین حجم نمونه، از مدل کوکران به شرح زیر استفاده شده است:
n
نسبت و در نظر گرفته شده و حجم جامعه مورد مطالعه (N) که براساس آمار گیری سال 1390برابر است با 70000 نفربوده، تعداد نمونه را 174 نفر بهدست داده است:
70000 نفر، تعداد کل جامعه آماری
درصد احتمال صحت گفتار
p درصد احتمال وجود صفت
q درصد احتمال عدم وجود صفت
خطای نمونه گیری یا سطح احتمالی مورد نظر با درجه اطمینان
N
برای سنجش اعتبار پرسشنامههای استفادهشده، از روایی صوری و محتوایی بهره جستهایم و در این راستا از نظرات 12 نفر از استادان دانشگاه و صاحبنظران استفاده شده و اصلاحات و تعدیلات لازم با توجه به نظرات و پیشنهادات آنان انجام شده است. همچنین با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ، ضریب مربوط برای ابزار سنجش تحقیق حاضر 98 درصد بدست آمد که نشاندهندۀ پایایی بالای سنجهها میباشد.
روش تجزیه و تحلیل اطلاعات، ترکيبي از روش هاي ارزیابی و تحليلي بوده و با استفاده از دادهها و اطلاعات کتابخانهاي موجود و نیز دادههای پیمایشی، شاخصهای تحقیق مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. بدینگونه که ابتدا بر اساس دادههاي وضع موجود، کاربریها و منطقهبندی های تراکمی و فعالیت، پهنههای بافت فرسوده، بلوکهای آماری 1390 و... امکانات و ظرفیتهای بالقوه و بالفعل شهر مشخص گردیده در مرحلة بعد با استفاده از اسناد فرادست، و نظرات کارشناسان و مردم، به استخراج و پردازش دادههای پرسشنامهای مبادرت شده است. در مرحله بعدی، شاخصها و ابعاد تحقیق در قالب نقشههای GIS استخراج شده و در نهایت با روی همگذاری لایههای رستری GIS، نقشه نهایی تابآوری باقر شهر در ابعاد مختلف و در سطح فضایی محلات تعیین گردیده است. در ادامه با بهکارگیری مدل تحلیلی سوات سناریوهای ارتقاء تابآوری باقرشهر تعیین شده و بر اساس آن آینده مطلوب در قالب چشمانداز توسعه و ارتقاء تابآوری شهر تدوین گردیده است. سپس به فراخور آن، اهداف کلان تابآوری شهر مشخص شده و برنامههای عملیاتی